WiMAX czy LTE?

Radiowy dostęp szerokopasmowy stał się faktem i - jak mówią prognozy - będzie zwiększał swój udział w rynku telekomunikacyjnym do 50% w najbliższych 5 latach. Takiemu rozwojowi sprzyjają powszechnie wdrażane technologie komórkowe HSPA i HSPA+, stosowane w terminalach przenośnych, modemach, komórkach, notebookach i netbookach, a także wchodzące na rynek technologie czwartej generacji klasy WiMAX i LTE, pozwalające uzyskiwać szybkość dosyłową 1 Gb/s.

Mobilny dostęp kolejnej generacji zaczyna wypełniać lukę spowodowaną brakiem łączy stacjonarnych w terenie. Dwie technologie radiowe: Mobile WiMAX oraz LTE (Long Term Evolution) - przygotowują się do batalii, jaka toczy się od ubiegłego roku od czasu zaprezentowania ich na targach Mobile World Congress 2009 w Barcelonie.

W radiowym dostępie szerokopasmowym rok bieżący będzie prawdopodobnie przełomowym. Zapotrzebowanie użytkowników na strumieniowy odbiór danych (obraz i multimedia) systematycznie rośnie i wiele wskazuje na to, że będzie głównie realizowane przez bezprzewodowe technologie transportowe, obecnie utożsamiane z Mobile WiMAX (802.16e) oraz komórkową LTE najnowszej generacji.

Z punktu widzenia używanych modulacji radiowych, kodowania oraz technik antenowych, LTE i WiMAX to systemy niemal identyczne, a nieco inaczej wygląda jedynie ich struktura wewnętrzna. Oba szerokopasmowe rozwiązania są oparte na protokole IP, a więc zarówno głos, jak i dane są transmitowane w pakietach, lecz poprzez odmienne struktury sieciowe. Bardziej otwarta jest jednak infrastruktura sieci WiMAX, która wywodzi się z IEEE i przez to jest ona lepiej dostosowana do ewentualnych zmian w przyszłości.

Wszystko wskazuje na to, że sieci LTE na masową skalę będą wdrażane w latach 2011-2012, a w tym samym czasie pojawi się także komercyjna wersja WiMAX2 (IEEE 802.16m).

Czas pokaże, która technologia w przyszłości zdobędzie większe rzesze użytkowników. 

Ze szczegółami artykułu można zapoznać się na stronach magazynu NetWorld